İnsanlara Güvenmek

Chonk Vandelay · 14-Kasım-2008, 15:29

İnsan hep güveneceği, kendisine hep doğruyu söyleyen birini arar hayatında.
Bu dost olsun, sevgili olsun farketmez, bu arayış hep vardır.
Bir gerçek var ki o da insanlar yalancıdır.
Bunu ilk kez öğrendiğinizde “vay be!” dersiniz.
Sonra güvendiğiniz birinden bir yalan darbesi daha alırsınız “yuh” dersiniz.
Ardından bir darbe daha, bir darbe daha derken bakarsınız ki herşey yalandan ibaretmiş.
İnsanlardaki samimiyetsizliği, içlerindeki ikiyüzlülüğü gördükçe şaşırırsınız.
Her seferinde bundan ders çıkarmanız gerektiğini bilirsiniz ama ne o dersler biter ne okul.
Siz ders çıkarttıkça yaşadıklarınızdan, bir sonrakinde hep daha zoru karşınıza çıkar.
Çeşit çeşit tanırsınız insanlardan. Hepside kendini hep başka türlü yansıtır.
Bir de insana bakarak “bu bana nasıl yalan atabilir ki” derseniz vay halinize…
Gerçekleri görüp, öğrendiğiniz gün size çok koyacaktır.

O yüzden insana güvenmemek temel prensip olmalıdır bu hayatta.
İnsana güvenenler hep şaşmıştır, şaşıracaktır.
Ama yinede insan insana hep güvenecek, güvenende güvendiğinden hep kazık yiyecektir.
Size her ne kadar ben böyle değilim, şöyle insanları sevmem dese de,
ayıpladığı şeyler bunlar bile olsa da o gün gelecektir.
Bunu anlayacağınız gün de ancak size gerçekleri gösteren gün olur.
Zamanla güvenilecek kişiyi tanırsınız ama o tanıyacak konuma gelebilmeniz
için daha çok yumruk yemeniz gerekir.

Siz siz olun, kimseye “o bunu yapmaz”, “o böyle biri değil”, “yapacağı son şey o olur” demeyin.
Yaparlar, öyle biridirler ve yapacakları son şey de değildir.
İnsanın aklını bilemezsiniz, ta ki hayat size o aklın içindekini gösterene kadar.

Karşınızdaki hep sizin bilmemeniz gereken bir şey olduğunu düşündüğünden size söylemez.
Dostunuzsa çekinir, arkandan bunu yaptım diyemez. Çünkü öğrenirseniz sinirlenirsiniz.
Arkadaşlığınız sona erer diye size kazık attım diyemez.
Kendi yüzünü sizden gizler. Siz bunu öğrenmek zorunda kalırsınız.
Sevgilinizse eğer yine size söylemez. O da bahaneler bulur.
“Soğudum”, “sevmiyorum”, “suç benim” vs. hep aynıdır. Hepsinde böyledir, değişmez.
Dostunuzun da, sevgilinizin de size söylediği bahaneler aslında gerçek olsa buna sevinirsiniz.
Çünkü doğruyu söyledi dersiniz. Ama sonra işin aslını öğrendiğinizde işte o gerçek sizi yaralar.
Size söylenen bahanelerin aslında ne kadar güzel olduğunu görürsünüz.
En azından sadece onlarla sınırlı olabilitesiydi sizi sevindirecek olan.
O an ne yapsanız boştur. Diyecek de tek kelime bulamazsınız.
Yıkılmayacak bir umut ararsınız kendinize.
Sonra anlarsınız ki yerde sizin için bir umut yok, sarsıldıkça hep yıkılıyor.
O zaman kafanızı kaldırıp yukarılara bakarsınız. En yukarıyı görürsünüz.
Göklerin tuğlalardan yapılmadığını, oranın sağlam temellerde olduğunu görürsünüz.
Yıkılmayacak umuda sarılırsınız.

Chonk Vandelay
13.11.2008

backstreet_boys · 14-Kasım-2008, 16:32

atalarımız boşuna söylememişler heralde değil mi?

- insanoğlu çiğ süt emmiştir.
-bu devirde (her devirde) babana bile güvenme
.....

şimdi aklıma bunlar geldi.... sonra tek tek her söylenmiş sözü yazıcam buraya konuyla alakalı.....

pirelikedi · 15-Kasım-2008, 11:14

Başkalarına karşı beslediğimiz güvenin en büyük kısmını doğuran, kendimize olan güvenimizdir. La Rochefoucauld

insan ilkönce kendine güvenmeli bu hayatta, tüm olumsuzluklara rağmen yeniden denemekten korkmamalı bence

angelnick · 20-Kasım-2008, 12:03

Çok doğru!! babana biLe güvenmiceksin bu hayatta..
Bazen bir darbe diğerini unuttursada darbe darbedir sonuçta..hepsi yıkıcı,acı veren..
ama hayatta tek bir insana güvenmek bile umutlarını tamamiyle bitirmiyo işte...

14-Kasım-2008, 15:29	#1 (permalink)
Chonk Vandelay Backstreet Boys Türkiye Üyelik tarihi: 10-Mayıs-2007 Mesajlar: 937	İnsanlara Güvenmek İnsan hep güveneceği, kendisine hep doğruyu söyleyen birini arar hayatında. Bu dost olsun, sevgili olsun farketmez, bu arayış hep vardır. Bir gerçek var ki o da insanlar yalancıdır. Bunu ilk kez öğrendiğinizde “vay be!” dersiniz. Sonra güvendiğiniz birinden bir yalan darbesi daha alırsınız “yuh” dersiniz. Ardından bir darbe daha, bir darbe daha derken bakarsınız ki herşey yalandan ibaretmiş. İnsanlardaki samimiyetsizliği, içlerindeki ikiyüzlülüğü gördükçe şaşırırsınız. Her seferinde bundan ders çıkarmanız gerektiğini bilirsiniz ama ne o dersler biter ne okul. Siz ders çıkarttıkça yaşadıklarınızdan, bir sonrakinde hep daha zoru karşınıza çıkar. Çeşit çeşit tanırsınız insanlardan. Hepside kendini hep başka türlü yansıtır. Bir de insana bakarak “bu bana nasıl yalan atabilir ki” derseniz vay halinize… Gerçekleri görüp, öğrendiğiniz gün size çok koyacaktır. O yüzden insana güvenmemek temel prensip olmalıdır bu hayatta. İnsana güvenenler hep şaşmıştır, şaşıracaktır. Ama yinede insan insana hep güvenecek, güvenende güvendiğinden hep kazık yiyecektir. Size her ne kadar ben böyle değilim, şöyle insanları sevmem dese de, ayıpladığı şeyler bunlar bile olsa da o gün gelecektir. Bunu anlayacağınız gün de ancak size gerçekleri gösteren gün olur. Zamanla güvenilecek kişiyi tanırsınız ama o tanıyacak konuma gelebilmeniz için daha çok yumruk yemeniz gerekir. Siz siz olun, kimseye “o bunu yapmaz”, “o böyle biri değil”, “yapacağı son şey o olur” demeyin. Yaparlar, öyle biridirler ve yapacakları son şey de değildir. İnsanın aklını bilemezsiniz, ta ki hayat size o aklın içindekini gösterene kadar. Karşınızdaki hep sizin bilmemeniz gereken bir şey olduğunu düşündüğünden size söylemez. Dostunuzsa çekinir, arkandan bunu yaptım diyemez. Çünkü öğrenirseniz sinirlenirsiniz. Arkadaşlığınız sona erer diye size kazık attım diyemez. Kendi yüzünü sizden gizler. Siz bunu öğrenmek zorunda kalırsınız. Sevgilinizse eğer yine size söylemez. O da bahaneler bulur. “Soğudum”, “sevmiyorum”, “suç benim” vs. hep aynıdır. Hepsinde böyledir, değişmez. Dostunuzun da, sevgilinizin de size söylediği bahaneler aslında gerçek olsa buna sevinirsiniz. Çünkü doğruyu söyledi dersiniz. Ama sonra işin aslını öğrendiğinizde işte o gerçek sizi yaralar. Size söylenen bahanelerin aslında ne kadar güzel olduğunu görürsünüz. En azından sadece onlarla sınırlı olabilitesiydi sizi sevindirecek olan. O an ne yapsanız boştur. Diyecek de tek kelime bulamazsınız. Yıkılmayacak bir umut ararsınız kendinize. Sonra anlarsınız ki yerde sizin için bir umut yok, sarsıldıkça hep yıkılıyor. O zaman kafanızı kaldırıp yukarılara bakarsınız. En yukarıyı görürsünüz. Göklerin tuğlalardan yapılmadığını, oranın sağlam temellerde olduğunu görürsünüz. Yıkılmayacak umuda sarılırsınız. Chonk Vandelay 13.11.2008 __________________ I'm just a nobody trying to tell everybody about Somebody, who can save anybody.

14-Kasım-2008, 16:32	#2 (permalink)
backstreet_boys Backstreet's Back! Üyelik tarihi: 13-Mayıs-2007 Bulunduğu yer: USA Mesajlar: 2.406	atalarımız boşuna söylememişler heralde değil mi? - insanoğlu çiğ süt emmiştir. -bu devirde (her devirde) babana bile güvenme ..... şimdi aklıma bunlar geldi.... sonra tek tek her söylenmiş sözü yazıcam buraya konuyla alakalı..... __________________ *Everynight I pray on bended knee....* *Someday I will be....*

15-Kasım-2008, 11:14	#3 (permalink)
pirelikedi Fan Club Özel Üyesi Üyelik tarihi: 21-Kasım-2007 Bulunduğu yer: İsTaNBuL Yaş: 30 Mesajlar: 417	Başkalarına karşı beslediğimiz güvenin en büyük kısmını doğuran, kendimize olan güvenimizdir. La Rochefoucauld insan ilkönce kendine güvenmeli bu hayatta, tüm olumsuzluklara rağmen yeniden denemekten korkmamalı bence __________________ LOVES THE FUNERAL OF HEARTS...!

20-Kasım-2008, 12:03	#4 (permalink)
angelnick Backstreet's Back! Üyelik tarihi: 05-Temmuz-2007 Bulunduğu yer: AntaLya - MaNavgat Yaş: 20 Mesajlar: 2.840	Çok doğru!! babana biLe güvenmiceksin bu hayatta.. Bazen bir darbe diğerini unuttursada darbe darbedir sonuçta..hepsi yıkıcı,acı veren.. ama hayatta tek bir insana güvenmek bile umutlarını tamamiyle bitirmiyo işte... __________________ "SoLuğun baLını çeken öLümün gücü yetmemiş güzelliğini aLmaya.. BeLkide cehennemdeyim.. Umrumda değiL! "

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)